Ah quantu passi jttaru li me’ peri
d’’a picciuttanza a ora, ‘n prucissioni;
jò ci haiu ‘ncuntratu genti tinti e boni
ma tutti, tutti pazzi di Misteri!
Ormai passau lu tempu ma st’amuri
lu sentu dintra, ‘u sentu, m’apparteni
e ardi comu ‘n focu, vogghiu beni
ogni mumentu nta sti cugninturi,
ogni nisciuta fatta cu ‘a spiranza
di cogghiri quarcosa e fari fiura
e d’accussì a via d’agghiorna e scura
si visitava tutta ‘a maistranza!
Ora chi su’ passati cinquant’anni
di l’ura chi facìa lu battistrata
ogni mumentu è vivu e st’adunata
mi fa sintìri certamenti un granni
ma granni fu l’amuri, la passioni
pi la maistranza e pi sti vinti vari,
pi li me’ amici, consuli e massari
pi tutta chidda ch’è sta tradizioni!
La cosa chi chiù speru stu mumentu
nun è l’aviri tutta sta gran gloria
ma mettiri na firma nta la storia,
na firma sula comu tistamentu!
Poi sugnu e restu sempri ‘u zu Turiddu,
De Caru nta pocu cantuneri,
a viatri amici lassu stu Misteri,
lu tempu meu già fu, lu poi sapiddu!